Ο άνθρωπος δεν ελέγχει πάντα τις φαντασιώσεις του. Μπορεί να αγαπά βαθιά, να είναι απόλυτα ευτυχισμένος στη σχέση του και παρ' όλα αυτά το μυαλό του να δημιουργεί σενάρια που δεν θα πραγματοποιούσε ποτέ. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι λείπει από τη ζωή του. Σημαίνει ότι η φαντασία δεν λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες που λειτουργεί η πραγματικότητα.
Η ανθρώπινη φύση χρησιμοποιεί τη φαντασία σαν ασφαλή χώρο εξερεύνησης. Εκεί δεν υπάρχουν συνέπειες, δεν υπάρχουν ενοχές, δεν υπάρχουν αποφάσεις που πρέπει να παρθούν. Υπάρχει μόνο η δυνατότητα να δοκιμάσεις νοητικά κάτι που ίσως δεν θα επέλεγες ποτέ να ζήσεις.
Ο Sigmund Freud θεωρούσε ότι οι φαντασιώσεις αποτελούν φυσικό μέρος της ψυχικής ζωής και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την πρόθεση για πράξη. Η επιθυμία μπορεί να υπάρχει στο επίπεδο της σκέψης χωρίς να μετατρέπεται σε συμπεριφορά.
Αυτό που κάνει τη φαντασία τόσο ισχυρή είναι ότι δεν έχει περιορισμούς. Μπορεί να σταματήσει ακριβώς στο πιο έντονο σημείο της, χωρίς να χρειαστεί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της πραγματικότητας. Γι' αυτό πολλές φορές μοιάζει πιο συναρπαστική από την αληθινή εμπειρία.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη ελευθερία του ανθρώπου να μην βρίσκεται σε όσα κάνει, αλλά σε όσα μπορεί να φανταστεί. Γιατί η ανθρώπινη φύση δεν ζει μόνο μέσα από τις πράξεις της. Ζει και μέσα από τις ιστορίες που δημιουργεί σιωπηλά, εκεί όπου κανείς άλλος δεν μπορεί να δει.
