Για δεκαετίες η εικονογράφηση θεωρούνταν αυστηρά παιδικό μέσο 🎨. Συνδεδεμένη με παραμύθια, σχολικά βιβλία και παιδικά περιοδικά, έμενε στο περιθώριο της «σοβαρής» τέχνης. Τα τελευταία χρόνια, όμως, συντελείται μια αθόρυβη αλλά ουσιαστική αλλαγή.
Η εικονογράφηση για ενήλικες επιστρέφει δυναμικά μέσα από βιβλία, ψηφιακές πλατφόρμες, εξώφυλλα άλμπουμ και αρθρογραφία. Δεν αφηγείται πια απλές ιστορίες. Εξερευνά την ψυχολογία, τη μοναξιά, την πολιτική, τον έρωτα και την υπαρξιακή αγωνία. Με εικόνες που δεν εξηγούν, αλλά υπονοούν.
Αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι η αμεσότητα 🖌️. Μια εικόνα μπορεί να εκφράσει αυτό που οι λέξεις φοβούνται να πουν. Και ίσως γι’ αυτό οι σύγχρονοι εικονογράφοι γίνονται ξανά αφηγητές της εποχής μας, με χρώμα αντί για φωνή.
