Η εικόνα του ανθρώπου που απαντά σε μηνύματα, παρακολουθεί μια συνάντηση, διαβάζει ειδήσεις και ταυτόχρονα οργανώνει τις επόμενες υποχρεώσεις του έχει γίνει σχεδόν συνώνυμη της σύγχρονης καθημερινότητας. Η πολυδιεργασία προβάλλεται συχνά ως ένδειξη αποτελεσματικότητας και υψηλής απόδοσης. Ωστόσο, η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν εκτελεί πολλές απαιτητικές εργασίες ταυτόχρονα. Αυτό που κάνει είναι να μετακινεί διαρκώς την προσοχή του από τη μία δραστηριότητα στην άλλη.
Αυτή η συνεχής εναλλαγή έχει κόστος. Κάθε φορά που ο εγκέφαλος εγκαταλείπει μια εργασία για να ασχοληθεί με μια άλλη, χρειάζεται χρόνο για να επανέλθει στο προηγούμενο επίπεδο συγκέντρωσης. Το αποτέλεσμα είναι περισσότερα λάθη, μεγαλύτερη πνευματική κόπωση και μειωμένη παραγωγικότητα, ακόμη κι αν ο άνθρωπος έχει την εντύπωση ότι εργάζεται με ταχύτερους ρυθμούς.
Η καθημερινή έκθεση σε ειδοποιήσεις, ηλεκτρονικά μηνύματα και συνεχή ψηφιακά ερεθίσματα ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτόν τον μηχανισμό. Ο εγκέφαλος αρχίζει να συνηθίζει στις συχνές διακοπές, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να παραμείνει συγκεντρωμένος για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μία μόνο εργασία. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί άνθρωποι αισθάνονται πως εργάστηκαν ασταμάτητα όλη την ημέρα, αλλά στο τέλος δυσκολεύονται να προσδιορίσουν τι πραγματικά ολοκλήρωσαν.
Η ανθρώπινη φύση δεν σχεδιάστηκε για ένα περιβάλλον συνεχούς πληροφορίας. Για χιλιάδες χρόνια, η προσοχή στρεφόταν σε ένα ερέθισμα κάθε φορά, καθώς αυτό εξυπηρετούσε την επιβίωση. Σήμερα, ο ίδιος μηχανισμός καλείται να διαχειριστεί δεκάδες πληροφορίες μέσα σε λίγα λεπτά, δημιουργώντας μια κατάσταση μόνιμης γνωστικής επιβάρυνσης.
Τα τελευταία χρόνια, αρκετές επιχειρήσεις και οργανισμοί επανεξετάζουν τον τρόπο εργασίας, ενθαρρύνοντας μεγαλύτερα διαστήματα αδιάκοπης συγκέντρωσης και περιορίζοντας τις περιττές διακοπές. Η τάση αυτή βασίζεται στην παραδοχή ότι η ποιότητα της προσοχής αποτελεί πλέον σημαντικότερο παράγοντα από την ποσότητα των εργασιών που εκτελούνται ταυτόχρονα.
Η συνεχής πολυδιεργασία μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση αυξημένης παραγωγικότητας, όμως συχνά οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα. Σε μια εποχή όπου ο χρόνος θεωρείται το πολυτιμότερο αγαθό, ίσως η πραγματική πρόκληση να μην είναι να κάνουμε περισσότερα πράγματα ταυτόχρονα, αλλά να αφιερώνουμε πλήρη προσοχή σε αυτό που έχει πραγματικά σημασία.
