Ο άνθρωπος πολλές φορές δεν κολλάει με αυτό που έζησε, αλλά με αυτό που σχεδόν έζησε. Με το βλέμμα που κράτησε λίγο παραπάνω, με το άγγιγμα που δεν ολοκληρώθηκε, με την ένταση που έμεινε στη μέση. Το ανεκπλήρωτο έχει μια περίεργη δύναμη πάνω στην ανθρώπινη φύση, γιατί αφήνει χώρο στη φαντασία. Και η φαντασία είναι συχνά πιο δυνατή από την πραγματικότητα.
Όταν κάτι δεν ολοκληρώνεται, ο εγκέφαλος συνεχίζει να επιστρέφει εκεί. Προσπαθεί να τελειώσει την ιστορία, να δώσει απάντηση, να φτάσει στην κορύφωση που δεν ήρθε ποτέ. Γι’ αυτό και κάποιοι άνθρωποι μένουν στο μυαλό μας για χρόνια χωρίς καν να έχουμε ζήσει πραγματικά μαζί τους. Δεν δεθήκαμε απαραίτητα με αυτούς· δεθήκαμε με την ένταση της πιθανότητας.
Η σεξουαλική ένταση γεννιέται κυρίως πριν την κατάκτηση. Στην αναμονή. Στο «μήπως». Στο παιχνίδι του πλησιάζω και απομακρύνομαι. Όσο περισσότερο καθυστερεί η επιθυμία να εκτονωθεί, τόσο πιο έντονα φορτίζεται. Η ανθρώπινη φύση απολαμβάνει την προσμονή σχεδόν όσο και την ίδια την πράξη.
Ο Helen Fisher είχε εξηγήσει ότι η ντοπαμίνη αυξάνεται περισσότερο στην αναμονή της ανταμοιβής παρά στην ίδια την ανταμοιβή. Αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές ο άνθρωπος εθίζεται περισσότερο στο κυνήγι παρά στο αποτέλεσμα.
Κι εκεί βρίσκεται το επικίνδυνο σημείο. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά να ολοκληρωθεί η ιστορία. Αν ολοκληρωθεί, τελειώνει και η ένταση. Τελειώνει η φαντασία. Τελειώνει το παιχνίδι. Έτσι κρατούν την κατάσταση μισάνοιχτη, γεμάτη υπονοούμενα, βλέμματα και επιστροφές.
Η ανθρώπινη φύση έχει μια σκοτεινή σχέση με την καθυστέρηση της επιθυμίας. Όσο κάτι μένει απλησίαστο, αποκτά μεγαλύτερη αξία. Όσο δεν συμβαίνει, μοιάζει πιο σημαντικό. Και όταν τελικά συμβεί, πολλές φορές η πραγματικότητα δεν αντέχει το βάρος της φαντασίας που χτίστηκε γύρω της.
Ο Jacques Lacan πίστευε ότι ο άνθρωπος δεν επιθυμεί ποτέ πραγματικά το αντικείμενο του πόθου του, αλλά την ίδια την επιθυμία. Δηλαδή το αίσθημα του να θέλει. Και ίσως γι’ αυτό το ανεκπλήρωτο μας καίει τόσο βαθιά. Γιατί κρατά την επιθυμία ζωντανή χωρίς να τη σκοτώνει με την πραγματικότητα.
