Η πραγματική οικειότητα δεν είναι γυμνό σώμα. Είναι γυμνή ψυχή. Και γι’ αυτό φοβίζει περισσότερο από κάθε σεξουαλική πράξη. Το να σε δει ο άλλος όπως είσαι, με τις ανασφάλειες, τις επιθυμίες και τις αντιφάσεις σου, απαιτεί μεγαλύτερο θάρρος από το να εκτεθείς σωματικά.
Σε ψυχολογικό επίπεδο, η οικειότητα ενεργοποιεί μηχανισμούς προσκόλλησης. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι επιλέγουν έντονο, αλλά επιφανειακό σεξ. Η σωματική επαφή χωρίς συναισθηματικό βάθος προστατεύει από τον κίνδυνο της απόρριψης.
Ωστόσο, όταν η επιθυμία συναντά την ασφάλεια, το σεξ μεταμορφώνεται. Δεν είναι πλέον εκτόνωση, αλλά επικοινωνία. Δεν είναι πράξη, αλλά εμπειρία. Και εκεί αποκαλύπτεται η πιο αληθινή μορφή της ανθρώπινης φύσης: η ανάγκη να ανήκουμε, χωρίς να κρυβόμαστε.
