Από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ο άνθρωπος αναζητούσε πάντοτε τρόπους να μάθει τι τον περιμένει. Χρησμοί, αστρονομικές παρατηρήσεις, οικονομικές αναλύσεις, μετεωρολογικές προβλέψεις και στατιστικά μοντέλα αποτελούν διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας βαθιάς ανάγκης: της επιθυμίας να περιοριστεί η αβεβαιότητα του αύριο.
Η ανάγκη αυτή έχει ισχυρή ψυχολογική βάση. Ο εγκέφαλος προτιμά ένα προβλέψιμο μέλλον, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, από μια κατάσταση όπου όλα παραμένουν αβέβαια. Η αβεβαιότητα απαιτεί συνεχή εγρήγορση και αυξάνει το γνωστικό φορτίο, ενώ η αίσθηση ότι μπορούμε να προβλέψουμε τις εξελίξεις δημιουργεί μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας.
Γι' αυτό και οι άνθρωποι δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για προβλέψεις κάθε είδους. Παρακολουθούν οικονομικές εκτιμήσεις, ενημερώνονται για τον καιρό, αναλύουν δημοσκοπήσεις ή προσπαθούν να προβλέψουν τις εξελίξεις στον αθλητισμό και την τεχνολογία. Ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι καμία πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι απολύτως ακριβής, συνεχίζουν να τις αναζητούν.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί διαρκώς σαν μια «μηχανή πρόβλεψης». Με βάση προηγούμενες εμπειρίες, δημιουργεί συνεχώς υποθέσεις για το τι πρόκειται να συμβεί στη συνέχεια. Αυτή η ικανότητα επιτρέπει στον άνθρωπο να προσαρμόζεται γρήγορα στο περιβάλλον του και να λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να ξεκινά κάθε φορά από το μηδέν.
Ωστόσο, η υπερβολική εμπιστοσύνη στις προβλέψεις μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Η πραγματικότητα επηρεάζεται από αμέτρητους παράγοντες, πολλοί από τους οποίους είναι αδύνατο να προβλεφθούν με ακρίβεια. Η ιστορία είναι γεμάτη γεγονότα που ανέτρεψαν κάθε σχεδιασμό και υπενθύμισαν τα όρια της ανθρώπινης πρόβλεψης.
Η ανθρώπινη φύση δεν θα σταματήσει ποτέ να κοιτάζει προς το μέλλον. Ίσως όμως η μεγαλύτερη αξία των προβλέψεων να μην βρίσκεται στην απόλυτη ακρίβειά τους, αλλά στο ότι βοηθούν τον άνθρωπο να οργανώνει τη σκέψη του και να προετοιμάζεται για όσα ενδέχεται να έρθουν, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι το απρόβλεπτο θα αποτελεί πάντοτε μέρος της ζωής.
