Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος δεν απομακρύνεται επειδή σταμάτησε να ενδιαφέρεται. Απομακρύνεται επειδή θέλει να μάθει κάτι που δεν τολμά να ρωτήσει ευθέως: «Αν χαθώ για λίγο, θα με ψάξεις;». Είναι ένα από τα πιο σιωπηλά τεστ που βάζει η ανθρώπινη φύση στις σχέσεις.
Αντί να ζητήσει επιβεβαίωση, περιμένει να τη δει μέσα από τις πράξεις. Δεν στέλνει μήνυμα, δεν παίρνει τηλέφωνο, αφήνει χώρο και παρακολουθεί αν ο άλλος θα κάνει το πρώτο βήμα. Όχι γιατί θέλει παιχνίδια, αλλά γιατί φοβάται την απάντηση. Αν ο άλλος δεν τον αναζητήσει, ίσως αναγκαστεί να παραδεχτεί ότι η θέση του στη ζωή του δεν ήταν τόσο σημαντική όσο πίστευε.
Ο John Bowlby περιέγραψε ότι η ανάγκη για επιβεβαίωση της διαθεσιμότητας του σημαντικού άλλου αποτελεί βασικό στοιχείο των στενών σχέσεων. Όταν αυτή η βεβαιότητα λείπει, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να την ελέγξουν έμμεσα, αντί να τη ζητήσουν ανοιχτά.
Το παράδοξο είναι ότι αυτή η σιωπηλή δοκιμασία μπορεί να οδηγήσει ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα. Ο άλλος μπορεί να θεωρήσει ότι η απόσταση σημαίνει αδιαφορία και να απομακρυνθεί κι εκείνος. Έτσι, δύο άνθρωποι που περιμένουν ο ένας τον άλλον, καταλήγουν να χάνονται χωρίς κανείς να κάνει το πρώτο βήμα.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη παγίδα της ανθρώπινης φύσης να είναι ότι ζητά αποδείξεις αγάπης χωρίς να αποκαλύπτει ποτέ την ανάγκη της για αυτές.
