Κάποτε στα παιδικά πάρτι πηγαίναμε με ένα δωράκι και φεύγαμε με ένα σακουλάκι καραμέλες. Σήμερα, αν δεν έχεις διαβάσει τους όρους συμμετοχής, κινδυνεύεις να "φας πόρτα"!
Στην προσοχή μου έπεσε ένα άρθρο του Newsbomb που αφορά τη διοργάνωση ενός παιδικού πάρτι γενεθλίων. Το διάβασα μία φορά. Το ξαναδιάβασα δεύτερη. Την τρίτη έψαχνα να βρω πού υπογράφω την υπεύθυνη δήλωση του Νόμου 1599/1986. Διότι, αγαπητοί αναγνώστες, αυτό που διάβασα δεν έμοιαζε με οδηγίες για παιδικά γενέθλια. Έμοιαζε με προκήρυξη διαγωνισμού του Δημοσίου, με ολίγη από στρατόπεδο νεοσυλλέκτων και μια δόση Eurovision!
Μέχρι σήμερα γνώριζα ότι για να πας σε ένα παιδικό πάρτι χρειάζεσαι ένα δώρο, καλή διάθεση και γερά νεύρα για τις τσιρίδες. ΛΑΘΟΣ! Πλέον χρειάζεσαι ενδυματολογική συμμόρφωση, προεγκεκριμένο δώρο, φωτογραφική τεκμηρίωση και μουσική προετοιμασία. Και εξηγούμαι, προσπαθώντας παράλληλα, να διατηρήσω το χιούμορ μου σε καλό επίπεδο!
Πρώτος κανόνας: Τα αδερφάκια μένουν εκτός!
Οι διοργανωτές ενημερώνουν ότι ο αριθμός των καλεσμένων είναι περιορισμένος και παρακαλούν να μην έρθουν αδερφάκια. Εντάξει, μέχρι εδώ. Ο καθένας έχει δικαίωμα να αποφασίζει πόσα παιδιά χωράει το σπίτι του. Απλώς, καλού κακού, αφήστε και το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης στο αυτοκίνητο. Μη γίνει κανένα μπέρδεμα στην είσοδο και περάσει κανένας αδερφός λαθραία! Στο επόμενο πάρτι δεν αποκλείεται να χρειάζεται και έλεγχος ταυτοπροσωπίας. «Εσύ είσαι ο Γιωργάκης; Γιατί στη φωτογραφία της πρόσκλησης είχες πιο κοντό μαλλί;»
Δεύτερος κανόνας: Δώρα μόνο από τη λίστα!
Εδώ αρχίζει το καλό. Οι γονείς έχουν ετοιμάσει συγκεκριμένη λίστα δώρων και ζητούν από τους καλεσμένους να επιλέξουν αποκλειστικά από αυτήν. Και, παρακαλώ, όχι μεταχειρισμένα! Δηλαδή, δεν πας σε γενέθλια. Πας να εκτελέσεις παραγγελία ηλεκτρονικού καταστήματος! Παλιά ρωτούσαμε «τι παιχνίδια αρέσουν στο παιδί;». Τώρα σε λίγο θα ρωτάμε: «Να σας το φέρω ή να επιλέξω παράδοση στο σπίτι; Θέλετε και τιμολόγιο;» Περιμένουμε στην επόμενη πρόσκληση να υπάρχει και QR code για πληρωμή. Με δυνατότητα έξι άτοκων δόσεων, φυσικά. Και μια που το συζητάμε, καλό θα ήταν να διευκρινίζεται και η πολιτική επιστροφών. Διότι, αν το παιδί δεν ενθουσιαστεί με το δώρο, υπάρχει περίπτωση να μας ζητήσουν αλλαγή εντός δεκατεσσάρων ημερών!
Τρίτος κανόνας: Απαγορεύεται το τρέξιμο μέσα στο σπίτι!
Τα παιδιά παρακαλούνται να παραμένουν στον κήπο και να μην τρέχουν μέσα στο σπίτι. Απολύτως κατανοητό να θέλεις να προστατεύσεις τον χώρο σου. Αλλά επειδή μιλάμε για παιδιά, καλό θα ήταν να προβλεφθεί και μια ειδική μονάδα καταστολής αυθόρμητου ενθουσιασμού. «Προσοχή, προσοχή! Εντοπίστηκε εξάχρονο να κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη των τριών χιλιομέτρων την ώρα προς το σαλόνι! Σταματήστε το πριν φτάσει στον καναπέ!» Ενδεχομένως να βοηθούσε και η τοποθέτηση ραντάρ ταχύτητας στον διάδρομο. Άλλωστε, το παιδί μπορεί να ξεχάσει ότι βρίσκεται σε πάρτι και να κάνει το ασυγχώρητο: να αρχίσει να παίζει!
Τέταρτος κανόνας: Οι γονείς παραμένουν στις θέσεις τους!
Οι γονείς καλούνται να μείνουν σε όλη τη διάρκεια του πάρτι για να βοηθήσουν στην επίβλεψη. Με λίγα λόγια, πληρώνεις το δώρο, ντύνεις το παιδί σύμφωνα με τις προδιαγραφές και προσφέρεις και εθελοντική εργασία. Εδώ δεν μιλάμε για πάρτι. Μιλάμε για πρακτική άσκηση χωρίς ένσημα! Ελπίζουμε τουλάχιστον να προβλέπεται διάλειμμα για καφέ και να μη χρειάζεται να χτυπήσουμε κάρτα στο ΕΡΓΑΝΗ. Αν μάλιστα ζητηθεί από τους γονείς να μαζέψουν και τα πιάτα μετά την τούρτα, τότε μιλάμε ξεκάθαρα για πρόσληψη προσωπικού εκδηλώσεων με αμοιβή ένα κομμάτι κέικ.
Πέμπτος κανόνας: Όλοι στα μπλε! Και φωτογραφία παρακαλώ!
Κρατηθείτε. Το χρωματικό θέμα του πάρτι είναι το μπλε. Οι γονείς ζητούν τα παιδιά να φορούν αποχρώσεις του μπλε και να στείλουν εκ των προτέρων φωτογραφίες των ρούχων τους για να εξασφαλιστεί η χρωματική αρμονία στις φωτογραφίες! Εδώ σηκωνόμαστε όρθιοι και χειροκροτούμε. Δεν αρκεί, δηλαδή, να φοράει το παιδί μπλε. Πρέπει να περάσει και από το Συμβούλιο Ελέγχου Παιδικής Εμφάνισης! Φανταζόμαστε τη σχετική αλληλογραφία: «Καλησπέρα σας. Σας αποστέλλουμε τη φωτογραφία του παντελονιού του μικρού». «Λυπούμαστε, αλλά το μπλε είναι ελαφρώς πιο σκούρο από το εγκεκριμένο. Παρακαλούμε επανυποβάλετε την αίτησή σας». «Μα είναι το αγαπημένο του παντελόνι!» «Λυπούμαστε. Η χρωματική αρμονία της εκδήλωσης προηγείται των προσωπικών επιθυμιών».
Έχουμε μπερδέψει τα παιδικά γενέθλια με την Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι! Και μια απορία: Αν κάποιο παιδάκι εμφανιστεί με κόκκινη μπλούζα, θα το σταματήσουν στην είσοδο ή θα το διορθώσουν με Photoshop; Γιατί, μεταξύ μας, δεν είναι και μικρό πράγμα να χαλάσει η αισθητική του Instagram από έναν εξάχρονο επαναστάτη με κόκκινο φούτερ!
Έκτος κανόνας: Μαμάδες, πετάξτε τα τακούνια!
Οι μαμάδες παρακαλούνται να μη φορούν παπούτσια με τακούνι, ώστε να μη φθαρεί το γκαζόν. Εδώ υπάρχει πρακτική λογική. Αλλά με τόσες οδηγίες που έχουν προηγηθεί, αναρωτιόμαστε μήπως χρειάζεται να οργανωθεί και έλεγχος υποδημάτων στην είσοδο. «Κυρία μου, το τακούνι σας είναι τέσσερα εκατοστά. Δυστυχώς, δεν μπορείτε να εισέλθετε». «Μα είμαι η μητέρα του παιδιού!» «Να ήσασταν πιο προσεκτική. Ο κανονισμός είναι κανονισμός!» Για καλό και για κακό, προτείνουμε οι μαμάδες να έχουν μαζί τους και δεύτερο ζευγάρι παπούτσια. Μπας και περάσουν τον τεχνικό έλεγχο πριν από την εκκίνηση.
Έβδομος κανόνας: Πρόβα στο «Να ζήσεις»!
Και φτάνουμε στο αριστούργημα. Στο σημείο που πραγματικά αναρωτήθηκα μήπως πρόκειται για φάρσα. Οι γονείς ζητούν από τα παιδιά να έχουν εξασκηθεί στο τραγούδι των γενεθλίων, ώστε να το πουν όλα μαζί σωστά στο βίντεο! ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ, ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Αυτό που τραγουδάμε όλοι από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας! Τι ακολουθεί; Οντισιόν; Μουσική προπαίδεια; Μαθήματα ορθοφωνίας; Μήπως να φωνάξουμε και τον Γιώργο Καπουτζίδη να ανακοινώσει τα αποτελέσματα; «And the twelve points go to… το παιδάκι που είπε σωστά το Να ζήσεις!»
Και τι γίνεται αν κάποιο παιδί τραγουδήσει φάλτσα; Το αποβάλλουμε από τη χορωδία; Το στέλνουμε για ιδιαίτερα; Ή φωνάζουμε τον μουσικό διευθυντή να σταματήσει την εκτέλεση και να απαιτήσει επανάληψη; Φανταστείτε τη σκηνή: «ΣΤΟΠ! Κόβουμε! Ο Γιαννάκης μπήκε μισό μέτρο νωρίτερα στο "μεγάλος να γίνεις"! Από την αρχή όλοι!» Και τα παιδιά να κοιτάζονται μεταξύ τους, περιμένοντας να τελειώσει επιτέλους η παραγωγή για να φάνε ένα κομμάτι τούρτα.
Και κάπου εδώ αναρωτιέμαι: Πού πήγε το παιδικό πάρτι;
Κάποτε τα γενέθλια ήταν μια τούρτα, μερικά μπαλόνια, ένα τραπεζάκι με πατατάκια, παιδιά που έτρεχαν σαν τρελά και γονείς που προσπαθούσαν να καταλάβουν ποιος έσπασε το βάζο. Τα παιδιά επέστρεφαν στο σπίτι ιδρωμένα, με σοκολάτα στη μπλούζα, ένα μπαλόνι στο χέρι και ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Κανείς δεν ενδιαφερόταν αν τα ρούχα ταίριαζαν χρωματικά με την τούρτα. Κανείς δεν ζητούσε φωτογραφία του δώρου. Και το «Να ζήσεις» το τραγουδούσαμε τόσο φάλτσα, που αν μας άκουγε μουσικός παραγωγός θα άλλαζε επάγγελμα.
Σήμερα, μερικές φορές, έχουμε την εντύπωση ότι τα παιδικά πάρτι δεν οργανώνονται για να περάσουν καλά τα παιδιά, αλλά για να βγουν τέλειες οι φωτογραφίες των μεγάλων. Να ταιριάζουν τα ρούχα, να μη χαλάσει το γρασίδι, να μη λερωθεί ο καναπές, να μην ακουστεί ούτε μία λάθος νότα. Και κάπου μέσα σε όλη αυτή την τελειότητα, κινδυνεύει να χαθεί το πιο σημαντικό: η παιδική ανεμελιά.
Ασφαλώς, κάθε οικογένεια έχει δικαίωμα να οργανώνει μια γιορτή όπως επιθυμεί. Οι κανόνες ασφάλειας και ο σεβασμός στον χώρο είναι απολύτως θεμιτοί. Άλλο, όμως, οι λογικές οδηγίες και άλλο να χρειάζεται ένα παιδί να περάσει από ενδυματολογικό έλεγχο και μουσική προετοιμασία για να σβήσει ο φίλος του έξι κεράκια.
Γιατί, αγαπητοί γονείς, τα παιδιά δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία για να ταιριάζουν με το concept της εκδήλωσης. Δεν είναι κομπάρσοι σε διαφημιστικό σποτ. Είναι παιδιά! Και το καλύτερο παιδικό πάρτι δεν είναι αυτό που θα συγκεντρώσει τα περισσότερα likes. Είναι εκείνο που τα παιδιά θα θυμούνται επειδή γέλασαν, έπαιξαν και πέρασαν υπέροχα.
Και για να κλείσω με μια φιλική συμβουλή: Στα επόμενα γενέθλια, μαζί με την πρόσκληση, στείλτε και ένα έντυπο με τίτλο «Όροι και Προϋποθέσεις Συμμετοχής». Στο τέλος βάλτε ένα κουτάκι που να γράφει «Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τον κανονισμό». Και, φυσικά, μην ξεχάσετε να ορίσετε τριμελή επιτροπή ενστάσεων, για όσους απορριφθούν λόγω λανθασμένης απόχρωσης του μπλε.
Υ.Γ. Επειδή μας έπιασε μια μικρή αγωνία, θα θέλαμε να ρωτήσουμε: Αν το παιδάκι που έχει γενέθλια σβήσει τα κεράκια πριν ολοκληρωθεί το τραγούδι, θα χρειαστεί να ξανανάψουμε την τούρτα για να βγει σωστό το βίντεο;
Υ.Γ. 2. Και κάτι τελευταίο: Αν ένα παιδί γελάσει αυθόρμητα, παρακαλούμε να ενημερώσει προηγουμένως τη διοργάνωση. Μπορεί να μην προβλέπεται στο πρόγραμμα!
Υ.Γ. 3. Τελικά πήγε έστω και ένα παιδάκι στο πάρτι; (ελάτε μαντάμ, πλάκα κάνω!)
Γιατί, τελικά, από όλη αυτή την ιστορία ένα πράγμα λείπει: η άδεια να είναι τα παιδιά… παιδιά!
