Η εικόνα ενός ανθρώπου που απαντά ταυτόχρονα σε μηνύματα, συμμετέχει σε μια διαδικτυακή συνάντηση, ελέγχει το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο και παράλληλα ολοκληρώνει μια επαγγελματική εργασία θεωρείται από πολλούς δείγμα υψηλής παραγωγικότητας. Η πολυδιεργασία, γνωστή διεθνώς ως multitasking, έχει συνδεθεί τα τελευταία χρόνια με την αποτελεσματικότητα και την ικανότητα διαχείρισης απαιτητικών καθημερινών υποχρεώσεων. Ωστόσο, τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι σχεδιασμένος για να εκτελεί πολλές σύνθετες εργασίες ταυτόχρονα. Αυτό που συμβαίνει στην πράξη είναι η πολύ γρήγορη εναλλαγή της προσοχής από τη μία δραστηριότητα στην άλλη. Κάθε αλλαγή απαιτεί χρόνο προσαρμογής, ακόμη κι αν αυτός μετριέται σε λίγα δευτερόλεπτα. Όταν η διαδικασία επαναλαμβάνεται δεκάδες φορές μέσα στην ημέρα, η συνολική απώλεια συγκέντρωσης γίνεται σημαντική.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα εμφανές στους σύγχρονους χώρους εργασίας. Οι συνεχείς ειδοποιήσεις από εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων, τα ηλεκτρονικά μηνύματα, οι τηλεφωνικές κλήσεις και οι διακοπές από συναδέλφους δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η προσοχή διασπάται διαρκώς. Παρότι ο εργαζόμενος αισθάνεται ότι παραμένει δραστήριος, συχνά χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει ακόμη και απλές εργασίες.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η συνεχής εναλλαγή καθηκόντων αυξάνει την πιθανότητα λαθών, μειώνει τη δημιουργικότητα και προκαλεί μεγαλύτερη πνευματική κόπωση. Παράλληλα, δημιουργείται η ψευδαίσθηση της παραγωγικότητας, καθώς η αίσθηση ότι «γίνονται πολλά πράγματα ταυτόχρονα» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ολοκληρώνονται αποτελεσματικά.
Τα τελευταία χρόνια, αρκετές επιχειρήσεις ενθαρρύνουν πρακτικές που περιορίζουν τις διακοπές κατά τη διάρκεια της εργασίας. Συγκεκριμένες χρονικές ζώνες χωρίς ειδοποιήσεις, λιγότερες συναντήσεις και καλύτερη οργάνωση των καθηκόντων αποτελούν ορισμένες από τις μεθόδους που εφαρμόζονται με στόχο τη βελτίωση της συγκέντρωσης.
Η αποτελεσματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από το πόσα πράγματα προσπαθεί να κάνει κάποιος ταυτόχρονα. Συχνά εξαρτάται περισσότερο από την ικανότητά του να αφιερώνει την πλήρη προσοχή του σε μία εργασία κάθε φορά, ολοκληρώνοντάς την με μεγαλύτερη ποιότητα και λιγότερη ψυχική επιβάρυνση.
