Υπάρχουν βράδια που, λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος, το μυαλό αρχίζει να δημιουργεί ιστορίες που δεν συνέβησαν ποτέ. Ξαφνικά γινόμαστε οι πρωταγωνιστές μιας φανταστικής συζήτησης. Δίνουμε απαντήσεις που δεν δώσαμε ποτέ στην πραγματικότητα. Λέμε όλα όσα θα θέλαμε να είχαμε πει σε κάποιον, ξαναγράφουμε μια ολόκληρη σκηνή και την κάνουμε να καταλήγει ακριβώς όπως θα θέλαμε.
Μερικές φορές φανταζόμαστε ότι πετυχαίνουμε κάτι μεγάλο. Άλλες φορές ότι επιστρέφουμε στο παρελθόν και αλλάζουμε μία μόνο απόφαση. Κάποιες νύχτες κάνουμε πρόβες για μια αυριανή συνάντηση, έναν καβγά, μια συνέντευξη ή μια εξομολόγηση που ίσως δεν γίνει ποτέ.
Το παράξενο είναι ότι όσο πιο κουρασμένοι είμαστε, τόσο πιο δημιουργικό γίνεται το μυαλό. Σαν να μετατρέπεται σε σεναριογράφο που δεν θέλει να τελειώσει η ταινία. Κι ενώ ξέρουμε ότι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στη φαντασία μας, συνεχίζουμε να συμμετέχουμε στο ίδιο παιχνίδι μέχρι να μας πάρει ο ύπνος.
Ίσως γι' αυτό πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να κοιμηθούν. Δεν τους κρατά ξύπνιους μόνο η πραγματικότητα, αλλά και όλες εκείνες οι ιστορίες που δημιουργεί ο εγκέφαλος όταν δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει.
