Είναι μια από τις πιο συνηθισμένες ανθρώπινες αντιφάσεις. Πολλές φορές η αξία ενός ανθρώπου, μιας κατάστασης ή μιας περιόδου γίνεται πιο ξεκάθαρη όταν πλέον δεν αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς μας.
Όσο κάτι υπάρχει σταθερά στη ζωή μας, είναι εύκολο να θεωρηθεί δεδομένο. Η παρουσία ενός ανθρώπου, μια συνήθεια, μια περίοδος ηρεμίας ή ακόμη και μικρές καθημερινές στιγμές μπορεί να περνούν απαρατήρητες.
Η απουσία όμως αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Αυτό που κάποτε ήταν συνηθισμένο αποκτά διαφορετική σημασία. Λεπτομέρειες που δεν προσέχαμε τότε γίνονται ξαφνικά οι πιο έντονες αναμνήσεις.
Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος συχνά προσαρμόζεται γρήγορα σε όσα έχει γύρω του. Όταν κάτι γίνεται μέρος της καθημερινότητας, σταδιακά χάνει την αίσθηση του ξεχωριστού, ακόμη κι αν συνεχίζει να έχει μεγάλη αξία.
Η αναγνώριση αυτής της τάσης μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το παρόν. Να μας βοηθήσει να δίνουμε περισσότερη προσοχή όχι μόνο σε αυτά που θέλουμε να αποκτήσουμε, αλλά και σε αυτά που ήδη υπάρχουν στη ζωή μας.
Γιατί πολλές φορές αυτό που κάποιος αναζητά στο μέλλον είναι κάτι που σήμερα υπάρχει μπροστά του, απλώς δεν έχει ακόμη αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι.
