Η δυνατότητα να ελέγξει ο άνθρωπος τον καιρό αποτελούσε για δεκαετίες θέμα επιστημονικής φαντασίας. Σήμερα, όμως, υπάρχουν τεχνολογίες που επιχειρούν να επηρεάσουν ορισμένα καιρικά φαινόμενα, με πιο γνωστή την τεχνητή πρόκληση βροχόπτωσης, γνωστή και ως cloud seeding.
Η μέθοδος βασίζεται στην απελευθέρωση πολύ μικρών σωματιδίων μέσα στα σύννεφα μέσω αεροσκαφών ή ειδικών εκτοξευτών στο έδαφος. Τα σωματίδια αυτά λειτουργούν ως πυρήνες συμπύκνωσης, διευκολύνοντας τη δημιουργία σταγονιδίων ή παγοκρυστάλλων που μπορούν, υπό τις κατάλληλες ατμοσφαιρικές συνθήκες, να οδηγήσουν σε βροχόπτωση ή χιονόπτωση.
Η τεχνολογία χρησιμοποιείται πειραματικά ή επιχειρησιακά σε ορισμένες περιοχές του κόσμου με στόχο την ενίσχυση των υδάτινων αποθεμάτων, την υποστήριξη της γεωργίας ή τη μείωση του μεγέθους του χαλαζιού πριν αυτό προκαλέσει ζημιές στις καλλιέργειες.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα της μεθόδου εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Τα αποτελέσματα διαφέρουν ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και δεν είναι πάντοτε εύκολο να αποδειχθεί πόσο μεγάλο μέρος της βροχής οφείλεται στην ανθρώπινη παρέμβαση και πόσο στη φυσική εξέλιξη του καιρού.
Παράλληλα, τίθενται ζητήματα σχετικά με τις πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, καθώς και με το διεθνές νομικό πλαίσιο όταν τέτοιες παρεμβάσεις πραγματοποιούνται κοντά σε σύνορα ή επηρεάζουν ευρύτερες περιοχές.
Παρότι η πλήρης «διαχείριση» του καιρού απέχει ακόμη πολύ, η τεχνολογία δείχνει ότι η ανθρώπινη παρέμβαση στην ατμόσφαιρα αποτελεί πλέον αντικείμενο σοβαρής επιστημονικής έρευνας.
