Η ανάπτυξη ενός νέου προϊόντος συνοδευόταν παραδοσιακά από την κατασκευή πολλών φυσικών πρωτοτύπων, τα οποία δοκιμάζονταν μέχρι να προκύψει η τελική έκδοση. Η διαδικασία αυτή απαιτούσε χρόνο, υψηλό κόστος και σημαντική κατανάλωση υλικών. Σήμερα, όμως, η βιομηχανία στρέφεται ολοένα και περισσότερο στα ψηφιακά πρωτότυπα, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται και εξελίσσονται τα προϊόντα.
Με τη βοήθεια προηγμένων λογισμικών προσομοίωσης, οι μηχανικοί μπορούν να δημιουργούν ένα πλήρες ψηφιακό μοντέλο ενός προϊόντος και να δοκιμάζουν τη συμπεριφορά του σε διαφορετικές συνθήκες πριν ακόμη ξεκινήσει η παραγωγή. Αντοχή, θερμοκρασίες, κραδασμοί, αεροδυναμική και μηχανικές καταπονήσεις μπορούν να αξιολογηθούν μέσα σε εικονικό περιβάλλον.
Η τεχνολογία αυτή χρησιμοποιείται ήδη στην αυτοκινητοβιομηχανία, στην αεροδιαστημική, στη ναυπηγική, στην παραγωγή ηλεκτρονικών συσκευών και σε πολλούς ακόμη βιομηχανικούς κλάδους. Οι επιχειρήσεις μπορούν να εντοπίζουν αδυναμίες από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, μειώνοντας σημαντικά τις αλλαγές που απαιτούνται αργότερα στη γραμμή παραγωγής.
Παράλληλα, η τεχνητή νοημοσύνη ενισχύει τη διαδικασία, προτείνοντας βελτιώσεις στον σχεδιασμό και συγκρίνοντας χιλιάδες διαφορετικές παραλλαγές μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Έτσι, οι μηχανικοί μπορούν να καταλήγουν γρηγορότερα στις πιο αποδοτικές λύσεις.
Η χρήση ψηφιακών πρωτοτύπων συμβάλλει επίσης στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, καθώς περιορίζεται η ανάγκη κατασκευής μεγάλου αριθμού δοκιμαστικών μοντέλων και μειώνεται η κατανάλωση πρώτων υλών.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η τεχνολογία αυτή θα συνεχίσει να επεκτείνεται καθώς αυξάνεται η υπολογιστική ισχύς και εξελίσσονται τα λογισμικά προσομοίωσης. Το εργοστάσιο του μέλλοντος δεν θα ξεκινά από τη γραμμή παραγωγής, αλλά από ένα πλήρως ψηφιακό περιβάλλον όπου κάθε προϊόν θα δοκιμάζεται και θα βελτιώνεται πριν αποκτήσει φυσική μορφή.
