Το μυθιστόρημα Ο φύλακας στη σίκαλη του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα και έχει συνδεθεί έντονα με την εφηβική αποξένωση και την κρίση ταυτότητας.
Η ιστορία ακολουθεί τον Χόλντεν Κόλφιλντ, έναν έφηβο που αποβάλλεται από το σχολείο του και περιπλανιέται στη Νέα Υόρκη πριν επιστρέψει στο σπίτι του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιπλάνησης, ο Χόλντεν εκφράζει την απογοήτευσή του για τον κόσμο των ενηλίκων, τον οποίο θεωρεί υποκριτικό και ψεύτικο.
Ο αφηγητής παρουσιάζει τα γεγονότα μέσα από τη δική του υποκειμενική οπτική, αποκαλύπτοντας μια έντονη συναισθηματική αστάθεια και μια βαθιά αίσθηση μοναξιάς. Η σχέση του με την οικογένειά του και ειδικά με τη μικρότερη αδελφή του, τη Φοίβη, αποτελεί μία από τις λίγες σταθερές στη ζωή του.
Το μυθιστόρημα δεν βασίζεται σε έντονη πλοκή, αλλά στην εσωτερική κατάσταση του ήρωα και στις σκέψεις του. Ο Σάλιντζερ αποτυπώνει με ακρίβεια τη σύγχυση της εφηβείας και την προσπάθεια εύρεσης νοήματος σε έναν κόσμο που φαίνεται αποξενωμένος.
Ο τίτλος αναφέρεται σε μια φαντασίωση του Χόλντεν, όπου θέλει να προστατεύει τα παιδιά από την πτώση στην ενηλικίωση, λειτουργώντας σαν «φύλακας στη σίκαλη».
Ο φύλακας στη σίκαλη παραμένει ένα έργο-ορόσημο για την κατανόηση της εφηβικής ψυχολογίας και της αποξένωσης στη σύγχρονη κοινωνία.
