Όταν παρακολουθούμε μια ταινία κινουμένων σχεδίων, συνήθως θυμόμαστε τους χαρακτήρες, τις εικόνες και την ιστορία. Πίσω όμως από κάθε φιγούρα που γελά, συγκινείται ή μας ταξιδεύει, υπάρχει ένας άνθρωπος που της δίνει κάτι απαραίτητο: τη φωνή της.
Η φωνητική ερμηνεία αποτελεί μια ιδιαίτερη μορφή υποκριτικής. Ο ηθοποιός δεν διαθέτει τη φυσική παρουσία, τις εκφράσεις του προσώπου ή την κίνηση του σώματος μπροστά στην κάμερα. Πρέπει να μεταφέρει όλα τα συναισθήματα αποκλειστικά μέσα από τον ήχο.
Μια μικρή αλλαγή στον τόνο, μια ανάσα, ένας δισταγμός ή ένας διαφορετικός ρυθμός στην ομιλία μπορούν να μεταμορφώσουν έναν χαρακτήρα. Η χαρά, ο φόβος, η αγωνία ή η συγκίνηση πρέπει να φτάσουν στον θεατή χωρίς εκείνος να βλέπει ποτέ τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από το μικρόφωνο.
Η διαδικασία απαιτεί μεγάλη φαντασία. Πολλές φορές οι ηθοποιοί ηχογραφούν τις ατάκες τους μόνοι τους σε ένα στούντιο, χωρίς τους υπόλοιπους χαρακτήρες της σκηνής. Πρέπει λοιπόν να δημιουργήσουν στο μυαλό τους ολόκληρο το περιβάλλον και να αντιδράσουν σε γεγονότα που δεν βλέπουν πραγματικά.
Στις μεγάλες παραγωγές, η επιλογή της κατάλληλης φωνής θεωρείται καθοριστική. Μια επιτυχημένη ερμηνεία μπορεί να κάνει έναν χαρακτήρα αξέχαστο, ενώ πολλές φορές το κοινό συνδέει τη μορφή στην οθόνη με τη φωνή που την συνοδεύει.
Η φωνητική υποκριτική αποδεικνύει ότι η τέχνη της ερμηνείας δεν περιορίζεται στην εικόνα. Μερικές φορές, ένας άνθρωπος που δεν εμφανίζεται ποτέ μπροστά στο κοινό μπορεί να δημιουργήσει έναν χαρακτήρα που θα μείνει στη μνήμη εκατομμυρίων θεατών.
