Το έντονο φως του Ήλιου κρύβει σχεδόν όλα τα αστέρια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τι θα συνέβαινε όμως αν ο ουρανός ήταν πάντα αρκετά διαυγής ώστε να βλέπουμε ταυτόχρονα τον Ήλιο και τα δισεκατομμύρια άστρα;
Κάθε μέρα θα θυμίζαμε στον εαυτό μας ότι ο πλανήτης μας ταξιδεύει μέσα σε έναν αχανή γαλαξία. Ο ουρανός δεν θα έμοιαζε ποτέ άδειος, αλλά γεμάτος από φωτεινά σημεία που θα παρέμεναν ορατά κάθε ώρα.
Η αστρονομία θα αναπτυσσόταν πολύ νωρίτερα στην ιστορία, αφού οι κινήσεις των άστρων θα μπορούσαν να παρατηρούνται συνεχώς και όχι μόνο τη νύχτα.
Ίσως όμως το μεγαλύτερο αποτέλεσμα να ήταν ψυχολογικό. Η συνεχής παρουσία των άστρων θα μας υπενθύμιζε καθημερινά πόσο μικρός είναι ο πλανήτης μας μέσα στο σύμπαν και πόσο αχανής είναι ο κόσμος που υπάρχει πέρα από αυτόν.
