Η αποθήκευση ενέργειας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες τεχνολογικές προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να συγκεντρωθεί σε μπαταρίες και να χρησιμοποιηθεί όταν χρειαστεί. Τι θα συνέβαινε όμως αν κάτι αντίστοιχο ίσχυε και για τον χρόνο; Όχι για τον χρόνο της ζωής των ανθρώπων, αλλά για τον ίδιο τον χρόνο ως φυσικό μέγεθος. Αν ήταν δυνατό να αποθηκευτεί σε ειδικές «δεξαμενές» και να απελευθερωθεί αργότερα, αλλάζοντας τον ρυθμό με τον οποίο εξελίσσονται τα γεγονότα;
Η φυσική θα έπρεπε να επαναπροσδιορίσει σχεδόν όλα όσα γνωρίζουμε. Μέχρι σήμερα ο χρόνος θεωρείται μια συνεχής διάσταση που δεν σταματά και δεν αποθηκεύεται. Αν όμως μπορούσε να συμπιεστεί, να συγκεντρωθεί και να επαναχρησιμοποιηθεί, η έννοια της χρονικής ροής θα μετατρεπόταν σε ένα ακόμη φυσικό μέγεθος που θα μπορούσε να μεταφέρεται, να διαχειρίζεται και να αξιοποιείται.
Η βιομηχανία θα ήταν από τους πρώτους τομείς που θα επηρεάζονταν. Μια εγκατάσταση θα μπορούσε να αποθηκεύει χρόνο σε περιόδους χαμηλής δραστηριότητας και να τον αξιοποιεί όταν απαιτείται επιτάχυνση σύνθετων διεργασιών. Αντί να αυξάνεται η ενέργεια ενός συστήματος, θα αυξανόταν η διαθέσιμη χρονική ροή, επιτρέποντας σε διαδικασίες που απαιτούν εβδομάδες να ολοκληρώνονται μέσα σε λίγες ώρες.
Η επιστημονική έρευνα θα αποκτούσε πρωτόγνωρες δυνατότητες. Πειράματα που διαρκούν χρόνια θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται σε ελάχιστο πραγματικό χρόνο, χωρίς να παραβιάζονται οι φυσικοί νόμοι. Η μελέτη χημικών αντιδράσεων, η ανάπτυξη νέων υλικών και η παρατήρηση φυσικών φαινομένων θα επιταχύνονταν θεαματικά.
Παράλληλα όμως, θα εμφανίζονταν νέα προβλήματα ισορροπίας. Αν ο χρόνος μπορούσε να αποθηκευτεί σε μια περιοχή, θα έπρεπε λογικά να μειώνεται σε κάποια άλλη. Η συγκέντρωση μεγάλων ποσοτήτων χρονικής ροής σε συγκεκριμένα σημεία θα μπορούσε να προκαλέσει απρόβλεπτες επιδράσεις στη λειτουργία πολύπλοκων φυσικών συστημάτων.
Το υποθετικό αυτό σενάριο δείχνει πόσο θεμελιώδης είναι ο ρόλος του χρόνου στη δομή του Σύμπαντος. Αν έπαυε να αποτελεί μια σταθερή και αδιάκοπη διάσταση και μετατρεπόταν σε αποθηκεύσιμο φυσικό πόρο, τότε σχεδόν κάθε επιστημονική θεωρία θα χρειαζόταν να επαναδιατυπωθεί από την αρχή.
