Η μεγαλύτερη φιλοδοξία της τεχνολογίας ίσως να μην είναι η δημιουργία πιο έξυπνων μηχανών, αλλά η δυνατότητα να μεταφέρει τον ανθρώπινο νου σε ένα ψηφιακό περιβάλλον. Τι θα συνέβαινε αν μπορούσαμε να αντιγράψουμε ολόκληρη τη συνείδησή μας σε έναν υπολογιστή;
Αρχικά, πολλοί θα θεωρούσαν ότι η ανθρωπότητα νίκησε τον θάνατο. Ακόμη κι αν το σώμα γερνούσε, οι αναμνήσεις, η προσωπικότητα και οι σκέψεις θα συνέχιζαν να υπάρχουν σε ψηφιακή μορφή.
Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να συνομιλούν με τους απογόνους τους αιώνες μετά τον βιολογικό τους θάνατο. Μεγάλοι επιστήμονες, καλλιτέχνες και φιλόσοφοι θα συνέχιζαν θεωρητικά να προσφέρουν τις γνώσεις τους.
Όμως θα εμφανιζόταν το πιο δύσκολο φιλοσοφικό ερώτημα: είναι αυτή η ψηφιακή οντότητα πραγματικά εσύ ή απλώς ένα τέλειο αντίγραφό σου;
Αν το σώμα σου πεθάνει αλλά ο υπολογιστής συνεχίσει να λειτουργεί, ποιος από τους δύο είναι ο πραγματικός άνθρωπος;
Οι νόμοι θα έπρεπε να αλλάξουν. Θα έχει δικαιώματα μια ψηφιακή συνείδηση; Θα μπορεί να έχει περιουσία, να ψηφίζει ή να παίρνει αποφάσεις;
Ίσως τελικά να ανακαλύπταμε ότι η ανθρώπινη ύπαρξη δεν ορίζεται μόνο από τις αναμνήσεις και τις σκέψεις, αλλά και από το γεγονός ότι ζει, αισθάνεται και εξελίσσεται μέσα σε έναν πραγματικό κόσμο. Και αυτό ίσως να είναι κάτι που καμία τεχνολογία δεν θα μπορέσει ποτέ να αντιγράψει.
