Η διατροφή αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυλώνες της ανθρώπινης κοινωνίας, επηρεάζοντας την οικονομία, τον πολιτισμό, την υγεία και το περιβάλλον. Τι θα συνέβαινε όμως αν, από τη μια στιγμή στην άλλη, όλη η ανθρωπότητα σταματούσε να καταναλώνει κρέας και γινόταν αποκλειστικά χορτοφαγική;
Το πρώτο και πιο άμεσο αποτέλεσμα θα ήταν ένα τεράστιο σοκ στην παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων. Η κτηνοτροφία, που σήμερα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους τομείς παραγωγής στον κόσμο, θα κατέρρεε σχεδόν ακαριαία. Φάρμες, σφαγεία, εταιρείες επεξεργασίας κρέατος και ολόκληρες αλυσίδες εφοδιασμού θα έπρεπε να μετασχηματιστούν ή να κλείσουν.
Εκατομμύρια εργαζόμενοι που εξαρτώνται από αυτόν τον τομέα θα έπρεπε να στραφούν σε νέες μορφές απασχόλησης, κυρίως στη γεωργία και στην παραγωγή φυτικών τροφίμων. Η ζήτηση για λαχανικά, όσπρια, δημητριακά και φυτικές πρωτεΐνες θα εκτοξευόταν, δημιουργώντας τεράστια πίεση στην αγροτική παραγωγή.
Η χρήση γης θα άλλαζε ριζικά. Μεγάλα τμήματα γης που σήμερα χρησιμοποιούνται για την εκτροφή ζώων θα μπορούσαν να μετατραπούν σε καλλιέργειες. Αυτό θα αύξανε τη συνολική απόδοση τροφίμων σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η φυτική παραγωγή είναι γενικά πιο αποδοτική ενεργειακά από την κτηνοτροφία.
Το περιβάλλον θα επηρεαζόταν σημαντικά. Η εκτροφή ζώων συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, κυρίως μεθανίου. Η πλήρης διακοπή της θα μπορούσε να μειώσει τις εκπομπές και να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή. Παράλληλα, θα μειωνόταν η πίεση στα δάση που συχνά αποψιλώνονται για βοσκότοπους.
Ωστόσο, η μετάβαση δεν θα ήταν χωρίς προβλήματα. Η παγκόσμια αγροτική παραγωγή θα έπρεπε να προσαρμοστεί πολύ γρήγορα για να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες δισεκατομμυρίων ανθρώπων μόνο με φυτικές πηγές. Σε ορισμένες περιοχές, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε προσωρινές ελλείψεις ή ανισορροπίες.
Η διατροφή των ανθρώπων θα άλλαζε επίσης σημαντικά. Η ανάγκη για σωστό σχεδιασμό φυτικών πρωτεϊνών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων θα γινόταν πιο σημαντική από ποτέ. Τα συστήματα υγείας θα έπρεπε να προσαρμοστούν σε μια νέα διατροφική πραγματικότητα. Στον πολιτισμικό τομέα, η αλλαγή θα ήταν εξίσου βαθιά. Το κρέας έχει συνδεθεί με παραδόσεις, γιορτές και καθημερινές συνήθειες σε πολλές κοινωνίες. Η πλήρης εξαφάνισή του από τη διατροφή θα άλλαζε έθιμα, κουζίνες και πολιτιστικές ταυτότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η οικονομία θα αναδιαμορφωνόταν, με νέες βιομηχανίες φυτικών προϊόντων, τεχνητού κρέατος και εναλλακτικών πηγών πρωτεΐνης να αναπτύσσονται ραγδαία. Εταιρείες που σήμερα κυριαρχούν στον κλάδο του κρέατος θα έπρεπε να επανεφεύρουν πλήρως το επιχειρηματικό τους μοντέλο. Οι πόλεις και οι αγροτικές περιοχές θα έμπαιναν σε μια μακρά περίοδο προσαρμογής, όπου η παραγωγή, η κατανάλωση και οι διατροφικές συνήθειες θα επαναπροσδιορίζονταν από την αρχή.
