Η ηλικία αποτελεί μία από τις πιο σταθερές παραμέτρους της ανθρώπινης ύπαρξης. Κανείς δεν μπορεί να επιστρέψει στα νιάτα του ούτε να επιταχύνει φυσιολογικά το πέρασμα του χρόνου. Τι θα συνέβαινε όμως αν κάθε άνθρωπος είχε τη δυνατότητα να επιλέγει την ηλικία του, αλλάζοντας το σώμα του από παιδί σε ενήλικα ή από ηλικιωμένο σε νέο όποτε το επιθυμούσε;
Η αγορά εργασίας θα άλλαζε άμεσα. Ένας εξηντάχρονος θα μπορούσε να εμφανίζεται με σώμα τριάντα ετών, συνεχίζοντας να εργάζεται για πολλές ακόμη δεκαετίες. Αντίθετα, ένας νεότερος ίσως επέλεγε προσωρινά την εμφάνιση μεγαλύτερης ηλικίας για να αποκτήσει κύρος σε συγκεκριμένα επαγγέλματα. Η έννοια της συνταξιοδότησης θα έπρεπε να επαναπροσδιοριστεί από την αρχή.
Η εκπαίδευση θα αποκτούσε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αφιερώνουν μεγάλες περιόδους της ζωής τους στη μάθηση, αλλάζοντας ηλικιακή μορφή ανάλογα με τις ανάγκες τους. Η έννοια των ηλικιακών ορίων στα σχολεία και στα πανεπιστήμια θα έχανε σταδιακά τη σημασία της.
Στις προσωπικές σχέσεις, όμως, θα προέκυπταν πολύπλοκα ζητήματα. Η ηλικία αποτελεί σημαντικό στοιχείο της κοινωνικής ταυτότητας. Αν κάποιος μπορούσε να την αλλάζει διαρκώς, θα γινόταν δυσκολότερο να δημιουργηθούν σταθερές κοινωνικές ισορροπίες. Οι νόμοι θα έπρεπε να καθορίζουν όχι μόνο τη βιολογική αλλά και τη νομική ηλικία κάθε ανθρώπου.
Ο τομέας της υγείας θα γνώριζε επίσης σημαντικές αλλαγές. Αν η αλλαγή ηλικίας συνοδευόταν από αντίστοιχη ανανέωση του οργανισμού, πολλές ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση θα μπορούσαν να εξαφανιστούν. Από την άλλη πλευρά, θα προέκυπταν νέα επιστημονικά ερωτήματα σχετικά με τα όρια της ανθρώπινης ζωής και τη φυσιολογική εξέλιξη του οργανισμού.
Η κοινωνία θα αντιμετώπιζε και ένα βαθύτερο φιλοσοφικό δίλημμα. Η ωριμότητα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ηλικία, αλλά από τις εμπειρίες που έχει ζήσει ένας άνθρωπος. Ένα νεανικό σώμα δεν συνεπάγεται απαραίτητα νεανική σκέψη, όπως και ένα ηλικιωμένο πρόσωπο δεν σημαίνει πάντοτε σοφία. Η εξωτερική εικόνα θα έχανε μεγάλο μέρος της σημασίας της ως ένδειξη εμπειρίας.
Το υποθετικό αυτό σενάριο δείχνει ότι η ηλικία δεν αποτελεί μόνο βιολογικό χαρακτηριστικό, αλλά και κοινωνικό σημείο αναφοράς. Αν μπορούσαμε να την αλλάζουμε κατά βούληση, ίσως να κερδίζαμε περισσότερες δυνατότητες, αλλά θα χάναμε έναν από τους βασικότερους τρόπους με τους οποίους οργανώνεται και εξελίσσεται η ανθρώπινη κοινωνία.
